ISU PENDIDIKAN : Permudah PBS agar fokus guru tidak terganggu

KUALA LUMPUR - Kesatuan Perkhidmatan Perguruan Kebangsaan (NUTP) mahu sistem Pentaksiran Berasaskan Sekolah (PBS) dipermudah agar fokus guru dalam mendidik pelajar tidak terganggu.

Setiausaha Agungnya, Lok Yim Pheng berkata sistem PBS merugikan pelajar kerana guru boleh hilang fokus semasa proses pengajaran dan pembelajaran kerana  perlu memeriksa kertas ujian serta mengisi data berkenaan setiap hari.

Bagaimanapun, beliau memaklumkan NUTP menyambut baik penangguhan pelaksanaan PBS seperti yang diumum Kementerian Pendidikan semalam.

"Sepatutnya guru menggunakan masa mereka di sekolah untuk mendidik pelajar bukan mengisi data di dalam sistem," katanya ketika dihubungi Bernama hari ini.

Kementerian Pendidikan berkata penangguhan itu adalah bagi meneliti semula pelaksanaan PBS dalam usaha mengurangkan beban tugas guru selain memfokus kepada rombakan perkara yang melibatkan kekerapan memasukkan data, termasuk pengisian borang perekodan prestasi murid. - Bernama

ISU KEIBUBAPAAN : Pukul anak: Mendisiplin atau mendera?

Oleh : Salleh Buang

KES dua warga Malaysia, Azizul Raheem Awaluddin dan Shalwati Norshal (suami isteri, ibu dan bapa kepada 4 kanak-kanak) yang kini sedang berlangsung di Mahkamah Daerah Solna, Sweden telah menimbulkan kembali persoalan lama iaitu apakah perbuatan seorang bapa atau ibu memukul anaknya yang masih kecil itu satu tindakan mendisplin atau satu penderaan kanak-kanak yang menyalahi undang-undang?

Mengikut kes pasukan pendakwaan Sweden, kedua ibu bapa itu telah mendera anak mereka (memukul mereka dengan menggunakan tali pinggang dan rotan) sejak tahun 2010 sehingga Disember 2013. Mereka ditahan sehingga sekarang, sementara perbicaraan berjalan. Jika sabit kesalahan, mereka boleh dihukum penjara tidak melebihi 10 tahun.

Memukul anak di rumah dan di sekolah

Mengikut portal Wikipedia, perbuatan memukul anak (disebut "parental or domestic corporal punishment") masih dibenarkan (tidak dilarang atau diharamkan) di 49 negeri di Amerika Syarikat. Bagaimanapun, ia diharamkan di Delaware sejak 2012.

Perbuatan menghukum (memukul) anak di rumah oleh ibu bapa telah dilarang (diharamkan) di 34 negara, manakala perbuatan memukul anak-anak di sekolah (misalnya oleh guru disiplin) telah diharamkan (dilarang) di Kanada, Kenya, Korea, Afrika Selatan, New Zealand dan hampir kesemua negeri di Eropah.

Di Amerika, perbuatan menghukum (memukul) murid sekolah masih dibenarkan di 19 negeri, tetapi diharamkan di New Jersey dan Iowa. Di Malaysia belum ada undang-undang khas yang melarang ibu bapa memukul anak di rumah (dengan tujuan mendisplin mereka).

Andainya perbuatan memukul anak itu melampaui tahap yang munasabah, serius sehingga mendera dan mencederakan mereka, dan nyata bukan lagi boleh dianggap sebagai langkah mendisplin anak, perbuatan sedemikian itu menyalahi undang-undang negara, misalnya Akta Kanak-Kanak 2001 dan Kanun Keseksaan.

Sweden negara terawal

Sweden merupakan negara terawal membuat undang-undangnya pada 1979 mengharamkan segala bentuk corporal punishment melibatkan kanak-kanak. Peruntukan berkaitan, yang terkandung dalam Swedish Parental Code yang baru diluluskan pada tahun itu berbunyi - "Children are entitled to care, security and a good upbringing. Children are to be treated with respect for their person and individuality and may not be subjected to corporal punishment or any other humiliating treatment."

Selain Sweden, ada 33 negara lain yang mengharamkan tindakan memukul anak (corporal punishment) di rumah, manakala tindakan serupa di sekolah diharamkan atau dilarang di 117 negara. Ini bermakna ia masih lagi diamalkan (tidak dilarang atau diharamkan) di 164 negara (memukul anak di rumah) dan 81 negara (hukuman serupa di sekolah).

Di Kanada, ibu atau bapa boleh memukul anak mereka (berumur antara 2 tahun hingga 12 tahun), tetapi hanya dengan menggunakan tapak tangan. Penggunaan benda lain seperti tali pinggang, rotan dan sebagainya tidak dibenarkan sama sekali. Di United Kingdom, ibu atau bapa boleh mendisplin anak dengan memukul anak kecil mereka tapi dengan syarat perbuatan itu tidak meninggalkan kesan atau bekas pada badan atau anggota kanak-kanak itu.

Undang-undang antarabangsa

Di peringkat undang-undang antarabangsa, usaha mula dijalankan sejak awal kurun ke-20 untuk memelihara hak asasi kanak-kanak. Pada 1923, Proklamasi Hak Kanak-Kanak dibuat, yang kemudian dipanggil Piagam Kebajikan Kanak-Kanak Sedunia oleh League of Nations pada 1924.

Pada 1959, Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) meluluskan Perisytiharan Hak Kanak-Kanak PBB, mengandungi 10 perkara, tetapi perisytiharan ini tidak ada kuasa mengikat mana-mana negara. Apabila PBB akhirnya meluluskan Konvensyen Hak Kanak PBB 1989, barulah wujud satu undang-undang antarabangsa yang menghendaki semua negara yang menjadi ahli konvensyen itu mematuhinya.

Mengandungi 54 Perkara, konvensyen itu ada menyebutkan secara jelas sekali dalam Perkara 19.1 bahawa semua negara yang menjadi ahli (telah meratifikasi) konvensyen ini hendaklah mengambil segala langkah untuk melindungi kanak-kanak dari segala bentuk keganasan. Dalam teks asalnya dalam bahasa Inggeris ia berbunyi seperti berikut -

"States Parties shall take all appropriate legislative, administrative, social and educational measures to protect the child from all forms of physical or mental violence, injury or abuse, neglect or negligent treatment, maltreatment or exploitation . . . ."

Jika kita perhatikan peruntukan di atas, ternyata ia begitu umum sekali. Perbuatan seorang ayah atau ibu memukul anak mereka dengan tangan atau rotan boleh ditafsirkan sebagai salah satu bentuk keganasan fizikal.

Laporan akhbar Sweden

Mengikut laporan sebuah akhbar tempatan Sweden, "The Local" (berbahasa Inggeris), kedua ibu bapa warga Malaysia itu dituduh melakukan "gross violation of their childrens integrity (grov fridskränkning) and for assault" (pelanggaran teruk integriti anak-anak dan serang-sentuh).

Apabila si bapa disoal siasat, dia menjawab dia memukul anaknya sebanyak dua kali, dan itupun kerana mereka melakukan kesalahan dan perlu disiplin.

Walau bagaimanapun, kenyataan anak-anak mereka ketika disoal siasat menunjukkan bahawa si ibu memukul mereka beberapa kali. Kata seorang anak mereka, "Saya dah lali kena pukul oleh emak" dan disebabkan sudah selalu sangat, sudah tak rasa sakit lagi .

Mengikut anak-anak mereka lagi, ibu mereka telah memukul mereka selama beberapa tahun, dengan menggunakan tali pinggang, penyangkut baju, dan sebatang kayu. Si ibu menafikan semua itu, sambil menyatakan dia hanya ada memukul seorang anak sekali sahaja.

Si ibu menghadapi pertuduhan melanggar integriti kesemua empat anaknya. Si bapa dituduh melakukan kesalahan yang sama terhadap tiga orang anak, dan melakukan kesalahan serang sentuh (assault) terhadap anak yang keempat.

Mengikut Kementerian Luar Sweden, kedua-dua tertuduh tidak didaftarkan sebagai diplomat, dan yang demikian mereka tidak menikmati kekebalan diplomatik.

Mengikut Kristofer Stahre, peguambela si ibu, kes ini merupakan natijah satu "pertembungan budaya". Dalam masa sama ada pihak lain yang menganggap kes ini sebagai kes biasa penderaan anak yang dilarang undang-undang. Sama-samalah kita tunggu kesudahannya, kerana ia sudah menjadi sub judice, kita tidak boleh membuat sebarang ramalan.

PENULIS ialah Penganalisis Undang-undang

Sumber : http : //www.utusan.com.my/

ISU PENDIDIKAN : Sistem PBS Tidak Akan Dimansuhkan

Datuk Seri Idris Jusoh

KUALA LUMPUR - Kementerian Pendidikan tidak akan memansuhkan sistem Pentaksiran Berasaskan Sekolah (PBS), kata Menteri Pendidikan Kedua Datuk Seri Idris Jusoh hari ini.

Beliau berkata kementerian akan mengumumkan bentuk dan pelaksanaan sistem baharu PBS pada 1 April ini.

"Kementerian tidak akan memansuhkan sistem ini, namun akan memperbaharui semula sistem PBS dan melihat cara berkesan untuk penambahbaikan," katanya ketika diminta mengulas mengenai keluhan pelbagai pihak mengenai sistem itu.

Terdahulu beliau menghadiri pameran kejayaan penyelidikan universiti-universiti Siri 1: Penerbitan di Kompleks Pengurusan Penyelidikan dan Inovasi, Bangunan IPPP, Universiti Malaya, di sini.

Semalam, Ketua Pengarah Pendidikan Datuk Dr Khair Mohamad Yusof dilaporkan berkata guru tidak perlu meneruskan pelaksanaan PBS sehingga kenyataan mengenainya dibuat Kementerian Pendidikan dalam masa terdekat.   

Menurut Khair, pihaknya akan memaklumkan hasil penelitian dan kajian semula berkaitan PBS setelah Menteri Pendidikan berpuas hati dengan penambahbaikan yang dicadangkan.

Mengenai acara hari ini, Idris berkata lima universiti penyelidikan di negara ini telah mencapai kejayaan memberangsangkan dari segi aktiviti dan output penyelidikan.

Beliau berkata dari 2008 sehingga 2012, Malaysia berjaya mengatasi negara jiran, termasuk Thailand dan Singapura dari segi penerbitan dan kertas ilmiah.

"Kita yakin melalui produk bermutu dihasilkan (melalui penyelidikan), ia mampu menjadi produk komersial," katanya.

Lima universiti berstatus universiti penyelidikan adalah Universiti Malaya (UM), Universiti Sains Malaysia (USM), Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM), Universiti Putra Malaysia (UPM) dan Universiti Teknologi Malaysia (UTM).

Idris berkata pameran yang diadakan bertujuan membuktikan pencapaian diraih lima universiti penyelidikan ini dalam menghasilkan ciptaan dan inovasi membanggakan.

Acara ini akan dianjur secara bergilir oleh setiap universiti penyelidikan dengan penekanan berbeza untuk setiap acara, dan acara pertama ini memberi penekanan kepada penerbitan dan kertas ilmiah. - Bernama

ISU PENDIDIKAN : Guru tidak perlu teruskan pelaksanaan PBS sehingga diberitahu

Datuk Dr. Khair Mohamad Yusof 

KUALA LUMPUR 23 Feb. - Guru tidak perlu meneruskan pelaksanaan Pentaksiran Berasaskan Sekolah (PBS) sehingga kenyataan mengenainya dibuat Kementerian Pendidikan Malaysia (KPM) dalam masa terdekat.

Ketua Pengarahnya, Datuk Dr. Khair Mohamad Yusof dalam satu kenyataan hari ini berkata, pihaknya akan memaklumkan hasil penelitian dan kajian semula berkaitan PBS setelah Menteri Pendidikan, Tan Sri Muhyiddin Yassin berpuas hati dengan penambahbaikan yang dicadangkan.

Katanya, penambahbaikan itu mengambil kira dapatan kajian terbaharu KPM, rungutan guru dan mengambil kira pandangan masyarakat termasuk Suara Guru Masyarakat Malaysia (SGMM).

"KPM telah mengambil inisiatif meneliti semula pelaksanaannya agar dapat mengurangkan bebanan tugas guru, dengan memfokuskan kepada rombakan perkara yang melibatkan kekerapan guru memasukkan data termasuk pengisian borang perekodan prestasi murid yang boleh membebankan guru," katanya.

Selain itu, antara tindakan yang diambil KPM ialah menubuhkan Jawatankuasa Task force PBS di peringkat kementerian yang akan mengadakan mesyuarat setiap minggu bagi meneliti dan menilai perkembangan setiap tindakan terhadap penelitian PBS.

"War Rooms PBS di peringkat KPM juga diwujudkan untuk menangani isu-isu berbangkit berkaitan pelaksanaan PBS dengan segera dan berkesan termasuk membuat maklum balas segera mengenainya dari semasa ke semasa," katanya.

KPM juga sedang melaksanakan usaha penambahbaikan terhadap capaian Sistem Pengurusan Pentaksiran Berasaskan Sekolah (SPPBS) bagi memastikan guru boleh mengakses sistem itu dengan lebih mudah dan berkesan.

Beliau juga memaklumkan bahawa KPM turut menangguhkan taklimat PBS di peringkat sekolah rendah dan menengah seluruh negara bermula 17 Feb lalu untuk mengelakkan kekeliruan terhadap pelaksanaannya.

KPM juga, katanya, telah mengadakan perbengkelan melibatkan guru termasuk kesatuan-kesatuan guru dalam usaha penelitian dan kajian semula pelaksanaan PBS pada Februari lalu dan hasilnya akan dibentangkan dalam tempoh terdekat.

"Kesemua tindakan itu diambil bagi memastikan setiap elemen pelaksanaan PBS dapat memberikan taksiran secara holistik terhadap murid dan dalam masa sama mengurangkan beban guru yang melaksanakannya," katanya.

Sumber :  BERNAMA

ISU BAHASA : Bahasa ‘perpaduan’ tidak dipedulikan lagi

Oleh :  Azman Anuar

azman.anuar@utusan.com.my

TULISAN saya tentang nama Melayu, orang Melayu bandar dan penghinaan terhadap Melayu dan Islam mendapat reaksi pembaca termasuk bukan Melayu. Terima kasih yang menyokong dan yang menghentam.

Tujuan utama topik itu dibangkitkan bukan untuk mengkritik sesiapa tetapi untuk mengingatkan. Perpaduan antara kaum hari ini semakin terhakis dan tergugat akibat permainan sentimen yang mempertikaikan perkara-perkara asas dalam Perlembagaan Persekutuan.

Dulu tidak ada siapa yang terang-terang berani mempersoal dan menghina kedudukan istimewa orang Melayu, agama Islam dan kedudukan Raja-raja yang sepatutnya bukan Melayu pun mesti menghormatinya. Sekarang semua sudah berubah dan berbeza.

Tulisan saya tidak bertujuan mahu kaum-kaum di Malaysia berpecah-belah. Saya hanya ingin mengingatkan bahawa perpaduan kaum di negara ini semakin longgar. Punca utamanya kerana sudah kurang atau hilang rasa tolak ansur. Kadangkala terfikir, sampai bila kita hendak bertolak ansur kalau sebelah pihak sahaja yang bersikap demikian.

Percaya atau tidak kalau dikatakan generasi muda kaum bukan Melayu banyak yang tidak tahu bertutur dalam bahasa Melayu dengan betul. Jawapannya tidak pelik - sebab generasi tua kaum itu pun ada yang masih tidak tahu berbahasa kebangsaan.

Tapi penguasaan bahasa Melayu oleh kaum itu di kawasan kampung lebih baik. Malah kita rasa bangga kerana mereka berusaha bertutur dalam bahasa Melayu dengan betul. Hal ini jauh berbeza kalau kita mendengar pelat kaum itu bila berbahasa Melayu di kawasan pekan dan bandar.

Salah satu faktor keadaan ini berlaku hingga sekarang sebab mereka kurang bergaul dengan orang Melayu dan ia tidak jadi keutamaan. Bagi mereka, guna bahasa pasar pun orang Melayu boleh faham.

Kalau begini situasinya bermakna pekerja Bangladesh dan Pakistan lebih baik tutur kata bahasa Melayunya daripada kaum itu.

Tidak adil jika kaum itu sahaja dikatakan tidak tahu berbahasa Melayu, kaum satu lagi pun hampir sama.

Jika dibandingkan dengan keturunan kaum bukan bumiputera, kaum satu lagi lebih ramai bermastautin dan menetap di Asia Tenggara ini. Tetapi kaum itu di Malaysia, tidak sama sikap dan semangat kenegaraannya seperti bangsa mereka yang bermastautin di Vietnam, Kemboja, Thailand, Filipina dan Indonesia.

Melalui asimilasi, kaum itu di negara jiran kita boleh berbahasa tempatan dengan fasih. Kadang kala kita jadi tidak percaya mendengar dan melihat bahawa mereka bertutur bahasa tempatan tanpa rasa kekok.

Contoh terdekat ialah kaum itu di Indonesia yang tanpa segan silu bertutur bahasa Indonesia sesama kaum mereka, apatah lagi berbual dengan rakyat Indonesia lain. Bukan sahaja di negara mereka sendiri tetapi kalau datang ke Malaysia pun, bahasa itu juga yang mereka tuturkan.

Begitu juga rakyat keturunan kaum itu di negara jiran lain yang benar-benar menghayati semangat kenegaraan - ‘di mana bumi di pijak di situ langit dijunjung.’ Mereka patuh kepada ‘kedaulatan’ bahasa negara masing-masing.

Cemburu kian bertambah apabila melihat keadaan ini dengan mata sendiri. Kaum bukan peribumi di sana begitu akur dan setia mendaulatkan bahasa kebangsaan masing-masing.

Di Malaysia keadaan sebaliknya yang berlaku. Sekarang seolah-olah begitu kuat sikap tidak peduli kepada bahasa kebangsaan. Hal ini mungkin disedari dan mungkin kita pun tidak sedar. Lihat fenomena ini dalam sektor awam mahupun swasta.

Bila difikir dan direnung dengan mendalam, fenomena itu terjadi kerana di negara jiran hanya mempunyai satu sistem sekolah. Di sana tiada sekolah jenis kebangsaan yang mengekalkan bahasa ibunda sebagai bahasa pengantara.

Anak-anak berbilang kaum diajar menggunakan satu bahasa, belajar di bawah satu bumbung, bermain dalam satu kawasan sekolah. Apabila masuk universiti, tidak rasa kekok bergaul. Jadi tidak timbul masalah penggunaan bahasa pertuturan berlainan, tiada masalah perbezaan budaya yang ketara. Oleh itu perpaduan antara peribumi dengan bukan peribumi bertambah erat dan kuat ikatan kenegaraannya.

Kepura-puraan

Inilah formula yang tiada di negara kita. Daripada peringkat sekolah, anak-anak kita dipisahkan oleh sistem sekolah mengikut kaum. Budak Melayu dan bumiputera ke sekolah kebangsaan, budak Cina ke SJKC dan India ke SJKT.

Sejak kecil mereka sudah dipisahkan mengikut aliran bahasa ibunda masing-masing. Kita ada sekolah kebangsaan yang diharap menjadi tempat untuk semua anak tanpa mengira kaum dapat bergaul dan belajar bersama-sama. Anak Cina dan India bukan banyak pun, tetapi atas fahaman perkauman yang kuat maka penyatuan dan perpaduan antara kaum tidak dapat kita jayakan walaupun melalui sekolah.

Kalau hanya ada satu sistem sekolah kebangsaan yang digunakan, mungkin masalah perkauman sekarang tidak terjadi. Melalui satu bahasa, semua orang boleh saling memahami. Kesan sistem pelbagai jenis sekolah ini sudah menampakkan kesannya. Kira-kira enam dekad kita sudah mengguna pakai sistem sekolah pelbagai aliran bahasa ini, saya tidak nampak sistem ini membantu pembinaan satu masyarakat yang bersatu padu dalam erti kata sebenar.

Selama ini kita hanya berpura-pura kerana ingin menjaga hati dan perasaan antara kaum. Sikap berpura-pura ini akan berterusan untuk tahun-tahun akan datang. Hakikatnya kita perlu teruskan hidup dalam kepura-puraan’dan percaya perpaduan antara kaum kita masih utuh seperti dahulu.

Sumber : http : //www.utusan.com.my/

ISU KEMALANGAN JALAN RAYA : Jalan Raya Di Malaysia Tempat Ke-17 Paling Bahaya Di Dunia - Kajian

Oleh : DINA MURAD

PETALING JAYA : Malaysia adalah antara 25 negara yang paling berbahaya bagi pengguna jalan raya, dengan mencatatkan 30 kematian bagi setiap 100,000 individu, menurut kajian oleh Universiti Michigan.

Dikendalikan oleh Institut Penyelidikan Pengangkutan universiti itu menggunakan data 193 negara Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO), senarai kajian pada Februari 2014 menunjukkan Malaysia sebagai negara ke-17 yang paling berbahaya untuk pemandu.

Satu-satunya negara Asia Tenggara lain yang berada dalam ranking 25 yang paling berbahaya ialah Thailand yang menduduki tempat kedua paling berbahaya untuk pemandu, dengan 44 kematian bagi setiap 100,000 orang.

Dalam perbandingan yang dilakukan, Amerika Syarikat hanya 14 mencatatkan kematian, Perancis tujuh, Jerman dan Singapura enam, dan United Kingdom hanya lima kematian bagi setiap 100,000 orang.

Purata kematian dunia adalah 18 kematian bagi setiap 100,000 orang.

Namibia mendahului senarai yang paling berbahaya dengan 45 kematian dan tempat paling selamat adalah negara dengan pulau kecil, Maldives yang mencatatkan dua kematian.

Semua 25 negara yang tersenarai sebagai paling berbahaya, sama ada negara membangun atau negara kurang membangun.

Sebagai tindak balas mengapa Malaysia berada di kedudukan antara yang paling berbahaya, penyelidik Brandon Schoettle mencadangkan bahawa pembangunan mungkin mempunyai peranan yang besar dalam perkara ini.

"Walaupun saya tidak boleh bercakap secara khusus mengenai Malaysia, kita tahu bahawa dengan peningkatan pembangunan bagi sebuah negara, kemalangan maut juga sering meningkat, " katanya sambil merujuk China dan India sebagai contoh.

Negara-negara pulau seperti Malta (tiga kematian bagi setiap 100,000), Fiji (empat), Kepulauan Marshall (empat) dan Tonga (empat) adalah negara-negara di mana kurang kemungkinan kematian akibat kemalangan jalan raya, mungkin kerana tahap kenderaan bermotor yang rendah.

Di seluruh dunia, didapati bahawa kematian akibat kemalangan jalan raya membentuk hanya 2.1 peratus daripada kematian lain-lain.

Emiriah Arab Bersatu telah menduduki peratusan tertinggi dalam kemalangan maut jalan raya dengan 15.9 peratus.

Kajian ini dijalankan untuk membandingkan nisbah kematian kemalangan jalan raya dengan sebab-sebab utama kematian lain.

Kematian bagi setiap penduduk akibat kemalangan jalan raya dibandingkan dengan kematian daripada sebab-sebab utama kematian yang lain seperti 'neoplasma malignan' (kanser) dan penyakit jantung iskemia serta penyakit serebrovaskular.

Mengikut purata dunia, didapati bahawa manusia enam kali lebih berkemungkinan untuk mati akibat penyakit jantung daripada mati dalam kemalangan kereta.

Rakyat Malaysia mempunyai 2.5 kali lebih berkemungkinan untuk mati akibat kanser dan 2.8 kali lebih berkemungkinan untuk mati akibat penyakit jantung berbanding dengan kemalangan maut.

Walau bagaimanapun, menurut satu kenyataan di laman web WHO, data kajian yang dijalankan mungkin tidak sama dengan angka rasmi di Malaysia kerana perbezaan metodologi yang digunakan oleh WHO dan bancian Malaysia.

"Banyak set data mewakili anggaran terbaik WHO menggunakan metodologi untuk petunjuk tertentu yang bertujuan untuk perbandingan antara negara dan masa.

"Oleh itu, ia tidak sentiasa yang sama dengan anggaran rasmi kebangsaan, walaupun WHO, bila-bila sahaja yang mungkin, akan menyediakan peluang kepada negara anggota meneliti kajian dan mengulas mengenai data dan anggaran sebagai sebahagian daripada perundingan negara."

Oleh itu, pengelasan Malaysia sebagai sebuah negara yang berbahaya untuk pemandu mungkin berbeza berbanding rekod rasmi tempatan.

Sumber : http : //www.mstar.com.my/

ISU ALAM SEKITAR : Krisis air semakin meruncing

Oleh : AMIZUL TUNIZAR AHMAD TERMIZI

pengarang@utusan.com.my

KUALA LUMPUR 21 Feb. - Krisis air di seluruh negara  semakin  meruncing apabila bilangan empangan yang  mencatatkan bacaan  paras  air di bawah paras normal meningkat  kepada 18  empangan  hari  ini  berbanding 15  empangan  semalam.

Namun  sehingga pukul 7 malam  ini, kesemua 20 stesen  empangan  termasuk 18 empangan tersebut yang  dipantau  menerusi sistem  Info Kemarau  masih   mencatatkan  bacaan  air di atas  paras  minimum.

Menurut laman web Jabatan Pengairan dan Saliran (JPS), empangan yang mencatatkan bacaan air di bawah paras normal adalah Machap, Sembrong, Labong dan Bekok di Johor, Padang Saga, Ahning, Muda dan Beris (Kedah), Bukit Kwong (Kelantan), Timah Tasoh (Perlis), Bukit  Merah (Perak), Langat, Sungai Selangor, Tasik  Subang  dan  Sungai Tinggi (Selangor), Batu dan  Genting  Klang (Wilayah  Persekutuan  Kuala Lumpur)  dan  Anak  Endau (Pahang).

Daripada 18 empangan tersebut, Padang Saga yang mencatatkan bacaan paras air 18.94 meter sudah hampir dengan paras minimum  iaitu 18.50  meter.

Berdasarkan  laman  web itu juga, jelas menunjukkan bahawa sebanyak lima empangan termasuk di Johor dilaporkan mempunyai  simpanan  air  aktif  kurang  daripada  45  peratus.

Tiga  empangan di Johor  itu  adalah  Machap yang mempunyai simpanan  air sebanyak 20.43 peratus, Sembrong (28.30 peratus),  Bekok (20.18 peratus)  manakala  dua  lagi empangan   ialah  Padang Saga (26.96 peratus)  dan  Timah Tasoh (36.23 peratus).

Sebanyak  lapan  lagi  empangan  dilaporkan  mempunyai simpan  air  aktif  kurang  daripada 50 peratus iaitu  Empangan  Muda (46.67 peratus), Bukit Merah (48.73 peratus) manakala Genting Klang, Labong, Beris, Anak Endau, Semenyih (Selangor)  dan  Ulu Kinta (Perak)  masing-masing  sebanyak 48.29 peratus.

Sumber : http : //www.utusan.com.my/